Yetsin artık
Yıllara sari
sukut ettiren nazar

İbretin resmi
yadımda her vakit
hicran içinde yatar

Bir lahza
yok ki dile gelmesin,
içimi titretmeden geçsin yakar

Hasretin
eşşiz kitabı ruhumun
vecdinde sanki bir nar

Ey hazan
sen müthiş ayetsin
tefekkür sinemde açar

Nereye
temaşa etsem
sevdası içimde yatar

Kader derler
Ruhun ve kalbin
firakından bihaberler

Sessizce sual
etsem akıl niye var,
irade kanaattır yar

Emel hırs
olmadan umutlaşmalı,
ufkunu karartmamalı yakar

Nefsi
maslahatlar
her zaman
yolda koyar ve yorar

Kalbin
eşşiz bir lehçesi var,
aşk kokar

Gülün
yadında edep
en ulvi nazar

Artık
gel diyemem
Nasibin perdesini
aralamaya erişemem

İnşirahın
ruhuma seslenen
inhisarını elbette bilemem

Heves için
gam çekip beyhude
yere istikametler belirleyemem

Ümidi
hiçbir zaman katledip,
görmezden geleemem

Hareket
ve kuvvet kimin
sualinden vazgeçemem

İradem
adına zafiyetlere
taviz veremem

Ey gönlümde ki hicran
Neden bir ömür
sinemde ikamet ettin

Her burukluğumda
yanımda biterdin,
hiç tükenmedin

Hüznümle
refakat edip, ruhumun
düşen kadrelerinde demlendin

Her
dirilişin ölümünde ne
latif bir ibret ve derstin

Bir karşılık
beklemeden ve
yüksünmeden estin

Aşkın
en nadide olan
suhuletinde ki ahenktin

Ne zaman sala verilse
Ötenin serencamı
bir bir ömüme serilse

Nefsin
hüzün zerkeden kederi
derlenip ruhumda esse

Aklım o vakit
iradem için azmetmeyi
izanıma birçırpıda öğretse

Edebin
deruniliği hiçbir zaman
gönlümü terk etmeyen ferse

Umutlarım
bahtın mizanında
hicran ile beklemekte

Her arefe
şevkin şiarında
ki bir sırr-ı nasipse

Neye
üzülürüm ki
gönlüm onu şehretse




Mustafa CİLASUN