Orjinal boyutu icin tiklayin 720x493px and 70KB.

Ne
hakkıyla
ağlıyorum..

Ve ne
de sessiz çığlığın
figanıyla derman buluyorum

Yılgın
ve solgun bir nefesin
inhisarında inlerken

Derd-i gamımı
bilmem ki neden
hakkıyla anlatamıyorum

Lehçem anadilim,
dinleyen kim varsa
birazda olsa anlıyor eminim

Kayıtsız
bırakan pişkinliği
söyle nasıl terbiye edeyim

Zaten mecali
artık tükenmeye
yüz tutmuş biçareyim

Hangi kalbe
nazar etsem sanki
divaneliğin süretinden sefilim

Umut
ne vakit solmaya
yüz tuttu mu,
şevk terkeder sineyi

Kalp
itminan olmak için
azmetmezse, nefs
hükmeder akl-ı evvelliği

Vicdan
çaresiz kalır

İzanın
vakti daralır,
idrakin boşluk içinde kıvranır

İnanmak,
hak va hakikati
hakkıyla tanımak
ve uğrunda feda olmanın şartıdır

Ölüm,
ruhun mürvetidir

Vuslata
gebe düşlerin
serencamında ki sırrı-ı akittir

Vakit
kimin hükmünde ki
hesabın vecdidir

Nefes
ona tabi olan
müddet değil midir

Hezeyan
içinde dillenen aşk...

Nefsin
payesinde ki ahiretmidir,
feyz neden keyfiyet değildir

Lafzay-ı celalin
sıfatlarını bilmeden
ve ecrine ram olmadan
ehliyet kabilmidir

Kitabullah
niçin ruhuma ve
kalbime seslenen ve aklımı
muhatap alan rehberdir

İrade zaten
bunun için teslim
edilen murat değil midir,
göçüp gitmeyen söyle kimdir

Kabrin
ibret lütfeden elemi
niye hicran içinde tefekkür
ettiren hülyanın sezgisidir

Aşk, ruhun
idrakinde ki hakikattir

Kalbi
nazargah kılan sevginin
dinmeyen feyzi ve umut
içinde ki abidesidir

Sevdası
olmayan vecd,
nasıl bir firkatin sürur
vaadetmeyen nefs-i beyhudesidir

Niyeti
halis olmayan bir gönül,
nefsinin esaretinde inleyen
zavallı bir abd-ı acizdir

Mustafa CİLASUN