ForumTayfa  

Go Back   ForumTayfa > Her Telden > İslam ve İnsan > Peygamberimiz (Sav)

Peygamberimiz (Sav) Son peygamber Hz.Muhammed (sav) ile ilgili herşey

Yeni Konu aç  Cevapla
 
LinkBack Seçenekler Stil
Alt 12.05.12, 17:00   #1 (permalink)
Yeni Tayfa
 
tersinim - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik Tarihi: Apr 2011
Mesaj Sayısı: 82
Konu Sayısı: 42
Rep Gücü: 10
Rep Puanı: 10
Rep Derecesi : tersinim 0-250000
Lightbulb İlk Müslümanlar (Hicrete Kadar)




İÇİNDEKİLER

001- Ümmülmüminin Hz Hatice bint-i Huveylid (r.anha)

002-Rukayye bint-i Resulallah (r.anha)

003-Hz. Ali b. Ebu Talip (k.v)

004-Zeyd b.Harise (r.anh)

005-Hz. EBU BEKiR ABDULLAH ATiK B. EBi KUHAFE (r.anh)

006-BiLÂL-i HABEŞi (r.anh.)

007-HÂMÂME Hatun (r.anha)

SAYFA-2

008-Ebu Fükeyhe(R.ANH)

009-Halid b. Said (r.anh)

010-Amr b. Said (r.anh)

011-Fatıma bint-i Safvan (r.anha)

012-Zübeyr b. Avvam (r.anh)

013-Zinnureyn Hz. Osman b. Affan (r.anh)



= = =








ÖNSÖZ


Bismillahirrahmanirrahim.

Rahman ve Rahim olan Allah’ın (c.c) adıyla,

Şahadet ederiz ki O’nun eşi, şeriki yoktur. Yerlerin, göklerin, ikisi arasındakilerin ve din gününün sahibidir. Her şeye gücü yeter. Yalnız O’na ibadet eder, yalnız ondan yardım dileriz.

Yine şahadet ederiz ki Muhammed (a.s) O’nun kulu ve resulüdür.

O Muhammed (a.s) ki Habibullah’tır, Resul-ü Kibriya’dır, Hatem-i Enbiya’dır.

Cahiliye dönemi insanlarının ufuklarını aydınlatan, yollarını gösteren Allah (c.c) tarafından gönderilmiş bir Nurdur.


Bu nurlu yola davet kolay olmadı. Peygamber efendimiz bu kutlu yolda pek çok eziyetlere, işkencelere, zorluklara maruz kaldı. insanların bir kısmı tasdik ederken, bir kısmı tarafından da şiddetle ret ve inkâr edildi.

Tasdik edenler O mübarek insanın yoldaşı, arkadaşı, yardımcısı olma şerefine ulaştılar.

O’nun ve getirdiği din için işkencelere uğradılar, acılar çektiler, mallarını saçarcasına harcadılar, yurtlarını terk ettiler, gerektiğinde canlarını verdiler. O insanlara bu gün rahmet ve minnetle andığımız Ashab-ı Kiram adı verildi.

Peygamberimiz gibi bu mübarek insanları rahmet ve minnetle anmak, en azından unutmamak boynumuzun borcudur.

Bu kitabımızda nübüvvetin verilişinden hicrete kadarki dönemde tespit edebildiğimiz ilk Müslümanları erkek, kadın, çocuk, yaşlı, genç, köle, efendi, siyah, beyaz, zengin, fakir, ırk, dil, cins ayırımı yapmadan Müslüman oluş sıralarına dikkate alarak yazmaya, kısa da olsa hayatları hakkında bilgiler vermeye, bu mübarek insanları tanıtmaya çalıştık.

Unuttuklarımız ya da okuduğumuz kaynaklarda geçmediği için isimlerini bilmediklerimiz varsa onları da bu mübarek zümreye katar, rahmet ve şükranla anmayı bir borç biliriz.

Peygamberimizle birlikte bu mübarek insanları da hayırla anmanın rahmet ve berekete vesile olacağı umuduyla; gelmiş geçmiş tüm peygamberlere, hassaten peygamberimiz Hz. Muhammed’e (a.s) ve O’nun ashabına, din âlimlerimize ve bu yolda canlarını vermiş aziz şehitlerimize bir kez daha rahmet, minnet ve şükranla anar, salat-ü selamlarımızı göndeririz.

İnayet Allah’tandır

Haziran 2006

Hüdai ÇAKMAK


tersinim isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
Alt 12.05.12, 17:02   #2 (permalink)
Yeni Tayfa
 
tersinim - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik Tarihi: Apr 2011
Mesaj Sayısı: 82
Konu Sayısı: 42
Rep Gücü: 10
Rep Puanı: 10
Rep Derecesi : tersinim 0-250000
Standart Cevap: İlk Müslümanlar (Hicrete Kadar)




ASHAB-I KiRAM (R.ANHÜMA)

(Yazım müslüman oluş sıralarına göre düzenlenmiştir. Aradığınız ashabın sıra numarasını alfabetik listeden bulunuz.)

(HiCRETE KADAR - ALFABETiK SIRAYA GÖRE)

Müslüman Oluş
Sıra No:


178-Abbas b. Ubade b. Nadle el Ensarî (r.anh)
207-Abbad b. Kays el Ensarî (r.anh)
230-Abdullah b. Amr b. Haram el Ensarî (r.anh)
044-Abdullah b. Cahş (r.anh)
189-Abdullah b. Cübeyr el Ensarî (r.anh)
089-Abdullah b. Huzafe (r.anh)
104-Abdullah b.Hübeyb (r.anh)
141-Abdullah b.Haris (r.anh)
148-Abdullah b.Mahreme (r.anh)
022-Abdullah b.Maz’un (r.anh)

030-Abdullah b.Mes’ud (r.anh)
202-Abdullah b.Revaha (r.anh)
084-Abdullah b.Süfyan (r.anh)
149-Abdullah b.Süheyl (r.anh)
228-Abdullah b.Üneys el Ensarî (r.anh)
113-Abdullah b. Yâsir (r.anh)
016-Abdurrahman b. avf (r.anh)
105-Abdurrahman b.Hübeyb (r.anh)
227-Abs b.Amir el Ensari (r.anh)
086-Adiyy b Nadle (r.anh)

057-Âkil b. Ebi Bükeyr (r.anh)
226-Amr b.Ganeme (Aneme) el Ensarî (r.anh)
237-Amr b.Haris el Ensarî (r.anh)
163-Amr b.Tüfeyl el Ezdî (r.anh)
034-Âmir b.Ebi Vakkas (r.anh)
051-Âmir b. Füheyre (r.anh)
043-Âmir b.Rebia (r.anh)
155-Amire bint-i Sa’diy (r.anha)
112-Ammar b.Yasir (r.anh)
122-Amr b.Abese (r.anh)
133-Amr b.Cehm (r.anh)

151-Amr b. Ebi Serh (r.anh)
226-Amr b.Ganeme (r.anh)
199-Amr b.Gaziyye el Ensarî (r.anh)
101-Amr b.Haris (r.anh)
080-Amr b.Osman (r.anh)
010-Amr b.Said (r.anh)
068-Amr b.Ümeyye (r.anh)
099-Amre (Umeyre) Bint-i Sâdi (r.anha)
169-Avf b.Haris (r.anh)
039-Ayyaş b.Ebi Rebia (r.anh)

209-Berâ b.Ma’rur el Ensarî (r.anh)
072-Bereke Bint-i Yesar (r.anha)
203-Beşir b. Sa’d el Ensarî (r.anh)
006-Bilal-i Habeşî (Bilal b.Rebah) (r.anh.)
210-Bişr b. Berâ el Ensarî (r.anh)
143-Bişr b.Haris (r.anh)
247-Büreyde b.Husayb b.Abdullah (r.anh)

173-Cabir b.Abdullah (r.anh)
231-Cabir b.Abdullah el ensarî (r.anh)
138-Cabir b.Süfyan (r.anh)
218-Cebbar b.Sahr el Ensarî (r.anh)
074-Cehm b.Kays (r.anh)
109-Cuayl b. Süraka (r.anh)
139-Cünade b. Süfyan (r.anh)

216-Dahhâk b. Harise el Ensarî (r.anh)
161-Dımad b. Salebe el Ezdî (r.anh)

045-Ebu Ahmed Abd b. Cahş (r.anh)
231-Ebu Abdullah Cabir b. Abdullah (r.anh)
218-Ebu Abdullah Cebbar b. Sahr el Ensarî (r.anh)
220-Ebu Abdullah Kâb b.Malik el ensarî (r.anh)
187-Ebu Abdullah Sa’d b.Hayseme el Ensarî (r.anh)
236-Ebu Abdurrahman Muaz b. Cebel el Ensarî (r.anh)
185-Ebu Burde Hani b.Niyar (r.anh)
230-Ebu Cabir Abdullah b.Amr b. Haram (r.anh)
191-Ebu Eyüp el Ensarî (r.anh)
008-Ebu Fükeyhe (r.anh)

208-Ebu Halid Haris b.Kays el Ensarî (r.anh)
053-Ebu Huzeyfe b.Utbe b.Rebia (r.anh)
092-Ebu Kays b.Haris (r.anh)
245-Ebu Mabed Eksem b. Cevn (Abdüluzza) (r.anh)
023-Ebu Muaviye Ubeyde b. Haris (r.anh)
118-Ebu Musa el Eş’arî (r.anh)
121-Ebu Rafi (r.anh)
240-Ebu Sabit Sa’d b.Ubade el Ensarî (r.anh)
106-Ebu Sebre b. Ebi Ruhm (r.anh)
018-Ebu Seleme Abdullah b. Abdülesed (r.anh)

235-Ebu Şubas Hadîc b. Selâme el Ensarî (r.anh)
197-Ebu Talha Zeyd b.Sehl el ensarî (r.anh)
017-Ebu Ubeyde (b. Cerrah) Âmir b.Abdullah (r.anh).
228-Ebu Yahya Abdullah b.Üneys (r.anh)
123-Ebu Zerr’el’Gıfarî (r.anh)

223-Ebul Yeser Kâ’b b. Amr el Ensarî (r.anh)
179-Ebul Heysem Malik b.Teyyihan (r.anh)
222-Ebul Münzir Yezid b.Amr (Amir)(r.anh)
238-Ebul Velid Rifâa b. Amr el ensarî (r.anh)

070-Ebürrum b.Umeyr (r.anh)
056-Erkam b.Ebil’Erkam (r.anh)
168-Es’ad b. Zürare (r.anh)
032-Esmâ bint-i Ebu Bekir (r.anha)
040-Esma bint-i Selâme (r.anha)
047-Esma Bint-i Ümeys (r.anha)
067-Esved b. Nevfel (r.anh)
196-Evs b. Sabit el Ensarî (r.anh)

038-Fatıma bint-i Alkama (r.anha)
160-Fatıma bint-i Esed b. Haşim (r.anha)
026-Fatıma bint-i Hattab (r.anha)
154-Fatıma bint-i Mücellel (MuhacceL) (r.anha)
011-Fatıma bint-i Safvan (r.anha)
205-Ferve b. Amr el Ensarî (r.anh)
073-Firas b.Nadr (r.anh)
064-Fükeyhe Bint-i Yesar (r.anha)

033-Habbab b. Erett (r.anh)
235-Hadîc b. Selâme el Ensarî (r.anh)
229-Halid b.Amr (r.anh)
058-Halid b. Ebi Bükeyr (r.anh)
206-Halid b. Kays el Ensarî (r.anh)
009-Halid b. Said (r.anh)
066-Halid b. Hizam (r.anh)
007-Hâmâme Hatun (r.anha)
201-Harice b. Zeyd el Ensarî (r.anh)
153-Haris b. Abd Kays (r.anh)
142-Haris b. Haris (r.anh)
078-Haris b. Halid (r.anh)

208-Haris b.Ksays el Ensarî (r.anh)
075-Harmele bint-i Abd (r.anha)
137-Haris b. Hatıb (r.anh)
095-Hasene Hatun (r.anha)
082-Haşim b. Ebi Huzeyfe (r.anh)
052-Hatıp b. Amr (r.anh)
061-Hatıp b. Haris (r.anh)
063-Hattab b. Haris (r.anh)
083-Hebbar b. Süfyan (r.anh)
091-Hişam b. As (r.anh)
041-Huneys b.Huzafe (r.anh)
134-Hüzeyme b. Cehm (r.anh)

119-Hz. Abbas b. Abdülmuttalip (r.anh)
003-Hz. Ali b. Ebu Talip (k.v)
046-Hz. Cafer b. Ebu Talip (r.anh)
005-Hz. Ebu Bekir Abdullah Atik b. Ebi Kuhafe (r.anh)
158-Hz. Erva bint-i Abdülmuttalip (r.anha)
028-Hz. Fatımatüzzehra bint-i Resulullah (r.anha)
157-Hz. Hamza b. Abdülmuttalip (r.anh)
001-Hz. Hatice bint-i Hüveylid (r.anha)
013-Hz. Osman b. Affan (r.anh)

159-Hz. Ömer b. Hattab (r.anh)
002-Hz. Rukayye bint-i Resulullah (r.anha)
097-Hz. Sevde Bint-i Zem’â (r.anha)
131-Hz. Ümmü Habibe Remle Bint-i Ebu Süfyan (r.anha)
019-Hz. Ümmü Seleme Hind Bint-i Ebi Ümeyye (r.anha)
027-Hz.Ümmü Külsüm Bint-i Resulullah (r.anha)
024-Hz. Zeyneb bint-i Huzeyme (r.anha)

100-ibn Ümmü Mektum b. Kays (r.anh)
059-iyas b. Ebi Bükeyr (r.anh)
166-iyas b. Muaz (r.anha)
167-iyas b. Muaz (r.anh)
152-iyaz b. Züheyr (r.anh)

220-Kâb b Malik el ensarî (r.anha)
071-Kays b. Abdullah (r.anh)
198-Kays b. Ebi Sa’saa el Ensarî (r.anh)
090-Kays b.Huzafe (r.anh)
021-Kudâme b. Maz’un (r.anh)
171-Kutbe b Amir (r.anh)

043-Leyla Bint-i Ebi Hasme (r.anha)
128-Lübeyne Hatun (r.anha)

136-Muhammed b.Hatıb (r.anh)
093-Mahmiye b. Cez’ (r.anh)
213-Makıl b. Münzir el Ensarî (r.anh)
179-Malik b. Teyyihan el Ensarî (r.anh)
098-Malik b. Zem’a (r.anh)
085-Mamer b Abdullah (r.anh)
048-Mamer b Haris (r.anh)
190-Ma’n b. Adiyy (r.anh)
049-Muttalib b. Ezher (r.Anh)
248-Mes’ud b. Huneyde (r.anh)

036-Mes’ud b. Rebi (Rebia) (r.anh)
088-Mes’ud b. Süveyd (r.anh)
215-Mes’ud b. Yezid el Ensarî (r.anh)
164-Meysere b. Mesruk (r.anh)
108-Mıkdad b. Amr (Esved) (r.anh)
076-Muaykıb b. Ebi Fatıma (r.anh)
135-Muattıp b Avf (r.anh)
192-Muavviz b. Haris el Ensarî (r.anh)

232-Muaz b. Amr b. Cemuh el ensarî (r.anh)
236-Muaz b. Cebel el ensarî (r.anh)
175-Muaz b. Haris el Ensarî (r.anh)
136-Muhammed b. Hatıb (r.anh)
193-Muhriz b. Nadle (r.anh)
116-Mus’ab b. Umeyr (r.anh)
049-Muattib b. Ezher (r.anh)
241-Münzir b. Amr el Ensarî (r.anh)

126 ve 127-Nehdiye Hatun ve kızı (r.anhüma)
060-Nuaym (Nahham) b. Abdullah (r.anh)
147-Numan b. Adiyy (r.anh)
186-Nüheyr b. Heysem el ensarî (r.anh)

102-Osman b. Abd. Ganm (r.anh)
020-Osman b. Maz’un (r.anh)
140-Osman b. Rebia (r.anh)

170-Rafi b. Malik (r.anh)
050-Remle bint-i Avf (r.anh)
079-Reyta Bint-i Haris (r.anha)
188-Rifaa b. Abdülmünzir el Ensarî (r.anh)
238-Rifaa b. Amr el Ensarî (r.anh)

233-Sabit b.Cız’ (Salebe) el Ensarî (r.anh)
150-Sa'd b. Havle (r.anh)
015-Sa’d b. Ebi Vakkas (r.anh)
103-Sa’d (Said) b. Abd. Kays (r.anh)
182-Sa’d b. Muaz (r.anh)
200-Sa'd b. Rebi (r.anh)
240-Sa'd b. Ubade el Ensarî (r.anh)
065-Saib b. Osman (r.anh)
145-Saib b. Haris (r.anh)
144-Said b. Haris (r.anh)

025-Said b. Zeyd (r.anh)
225-Salebe b. Ganeme(Aneme) el ensarî (r.anh)
037-Salit b Amr (r.anh)
224-Sayfî b. Sevad el Ensarî (r.anh)
195-Sehl b.Atik el Ensarî (r.anh)
054-Sehle Bint-i Süheyl b. Amr (r.anha)
096-Sekran b. Amr (r.anh)
081-Seleme b. Hişam (r.anh)
183-Seleme b. Selame (r.anh)

211-Sinan b. Sayfi el Ensarî (r.anh)
094-Süfyan b. Mamer (r.anh)
115-Süheyb b. Sinan (Süheyb-i Rumi) (r.anh)
029-Süheyl b. Beyza (r.anh)
221-Süleym b. Amr (Amir) el Ensarî (r.anh)
111-Sümeyye Bint-i Huyyat (Hubat) (Hubbat) (r.anha)
246-Süraka b. Malik b. Cu’şum el Müdlicî (r.anh)
132-Süveybit b. Sa’d (r.anh)
165-Süveybit b. Samıt (r.anh)
117-Şemmas b. Osman b. Þerid (r.anh)
077-Şurahbil b. Hasane (r.anh)

014-Talha b. Ubeydullah (r.anh)
163-Tüfeyl b. Amr el Ezdî (r.anh)
219-Tüfeyl b. Malik el Ensarî (r.anh)
212-Tüfeyl b. Numan el Ensarî (r.anh)
129-Tuleyb b. Umeyr (r.anh)

176-Ubade b. Samit el Ensarî (r.anh)
172-Ukbe b. Amir (r.anh)
239-Ukbe b. Vehb (r.anh)
194-Umare b. Hazm el Ensarî (r.anh)
035-Umeyr b. Ebi Vakkas (r.anh)
146-Umeyr (imran) b. Riab (r.anh)
234-Umeyr b.Haris (r.anh)
087-Urve b. Üsase (r.anh)
114-Utbe b. Gazvan (r.anh)
031-Utbe b. Mes’ud (r.anh)

180-Uveym b. Saide el Ensarî (r.anh)
234-Umeyr b. Haris el Ensarî (r.anh)
136-Ümeyne (Hümeyne) bint-i Halef (r.anha)
062-Ümmü Cemil Fatıma Bint-i Mücellel (r.anha)
156-Ümmülhayr Selma Bint-i Sahr (r.anha)
107-Ümmü Külsüm Bint-i Süheyl b.Amr (r.anha)
244-Ümmü Mabed Atike Bint-i Halid (r.anha)
243-Ümmü Meni’ Esma el Ensarî (r.anha)
125-Ümmü Übeys Hatun (r.anha)

242-Ümmü Ümare Nesibe el Ensarî (r.anha)
120-Ümmülfadl Lübabetülkübra Bint-i Haris (r.anha)
181-Üseyd b. Hudayr el Ensarî (r.anh)

055-Vakıd b.Abdullah (r.anh)

110-Yasir b. Amir (r.anh)
222-Yezid b. Amr (Amir) el Ensarî (r.anh)
217-Yezid b. Haram el Ensarî (r.anh)
214-Yezid b.Münzir el Ensari (r.anh)
177-Yezid b. Salebe el Ensarî (r.anh)
069-Yezid b. Zem’a (r.anh)
174-Zekvan b. Abd Kays (r.anh)
004-Zeyd b. Harise (r.anh)

124-Zinnure Hatun (r.anha)
204-Ziyad b. Lebid el Ensarî (r.anh)
012-Zübeyr b. Avvam (r.anh)
184-Züheyr b. Rafi’ el Ensarî (r.anh)


tersinim isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
Alt 12.05.12, 17:02   #3 (permalink)
Yeni Tayfa
 
tersinim - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik Tarihi: Apr 2011
Mesaj Sayısı: 82
Konu Sayısı: 42
Rep Gücü: 10
Rep Puanı: 10
Rep Derecesi : tersinim 0-250000
Standart Cevap: İlk Müslümanlar (Hicrete Kadar)




[Sadece Kayıtlı Kullanıcılar Linkleri Görebilir.Kayıt Olmak İçin Tıklayınız...]

001- Ümmülmüminin Hz Hatice bint-i Huveylid (r.anha)

Peygamberimiz Hz. Muhammed'e (a.s.v) ilk iman eden insan sevgili eşi Hz. Hatice (r.anha) validemizdir.

Hz. Hatice'nin (r.anha) soyu peygamberimizin soyu ile Kusayy b. Kilab'da birleşmektedir.

Hz. Hatice (r.anha) cahiliye döneminde Tahire diye anılırdı. Kureyş kadınları içinde soyca en üstün şerefçe en büyük servetçe en zengin olanı idi.

İşini çok iyi bilir ve sıkı tutardı. Kendisi akıllı, uyanık ve ince ruhlu, ince düşünceli, mübârek bir kadın idi.

Cebrail (a.s) Hira dağında gelip Alak suresinin ilk üç ayetini getirdikten sonra peygamberimiz çok korkmuş bir halde evine dönmüştü.

Her zaman olduğu gibi kendisini sevgili eşi Hatice (r.anha) karşıladı.

Peygamberimiz Onu görünce:

-Ey Hatice! Uykuda gördüğüm ve sana anlattığım şeyi yüce Rabbim bana Cebrail'i (a.s.) göndererek açıkladı buyurup yüce Allah (c.c) tarafından gelenleri ve Cebrail'den (a.s.) işittiklerini haber verdi.

Hz. Hatice R.anha):

-Ey Muhammed! Müjdeler olsun. Vallahi Allah Senin hakkında hayırdan başka bir şey yapmaz. Sana Allah'tan gelen hak ve gerçektir. Sen muhakkak Allah'ın resulüsün dedi ve Ona inanan ilk insan olma şerefine ulaştı.

Peygamberimiz Ona Cebrail'den (r.anha) öğrendiği gibi abdest almayı ve namaz kılmayı öğretti.

Hz. Hatice (.anha) peygamberimize peygamberlik geldiği Pazartesi gününün sonuna doğru herkesten önce iman etmek ve namaz kılmak şerefine eren, Allah (c.c.) tarafından Cennet'te inciden bir köşkle müjdelenen mutlu Cennet Hatunu idi.

Aynı zamanda O Allah'ın (c.c.) selamına da nail oldu.

Peygamberimiz sırtında olan nübüvvet görevini taşımakta güçlük çektiği, kavmi tarafından yalanlandığı, ret olunduğu, türlü eziyetlere, işkencelere maruz kaldığı dönemlerde üzüntü içinde evine döndüğü zaman yüce Allah (c.c.) Resulünün üzüntüsünü Hz. Hatice'nin (a.anha) teselli ve teskin edici sözleriyle hafifletir, Onu Onunla güçlendirir, vazifesini Onunla kolaylaştırırdı.

Peygamberimiz onun hakkında:

-Halk beni inkârla karşıladığı zaman O bana inandı.

Halk ben yalanladığı zaman O beni tasdik etti.

Halk beni mahrum ettiği zaman O Bana malına ortak etti.

Kadınlar bana evlattan mahrum ettiği zaman Allah (c.c.) bana ondan evlatlar nasip etti.

Kendi zamanında kadınların en hayırlısı imran'ın kızı Meryem idi.

Bu ümmet kadınlarının en hayırlısı da Hatice'dir.


Cennet kadınlarının üstünü Hatice bint-i Hüveylid, Fatıma bint-i Resulallah, Meryem bint-i imran ve firavunu zevcesi Asiye bint-i Müzahim'dir buyurmuştur.

Hz. Hatice (r.anha) nübüvvetin onuncu yılında, ramazan ayının başlarında vefat etti. Vefat ettiği zaman altmış beş yaşında idi.

Hz. Hatice (r.anha) Hacun kabristanına defnedildi. Gömüleceği zaman peygamberimiz kabrinin içine girdi.

Resulallah'a peygamberlik verildiği sıralarda ailesi, korumasına aldığı Hz. Ali b. Ebu Talib (k.v) ve evlatlık edindiği Zeyd b. Harise (r.anha) ile birlikte yedi kişi idi.

En büyük kızı Hz. Zeynep (r.anha) henüz on yaşında olduğu halde Ebul As ile evlendirilmişti. Bu yüzden evde değildi.


Allah (c.c.) ondan razı olsun.


tersinim isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
Alt 13.05.12, 08:58   #4 (permalink)
Yeni Tayfa
 
tersinim - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik Tarihi: Apr 2011
Mesaj Sayısı: 82
Konu Sayısı: 42
Rep Gücü: 10
Rep Puanı: 10
Rep Derecesi : tersinim 0-250000
Standart Cevap: İlk Müslümanlar (Hicrete Kadar)




[Sadece Kayıtlı Kullanıcılar Linkleri Görebilir.Kayıt Olmak İçin Tıklayınız...]

002-Rukayye bint-i Resulallah (r.anha)

Hz. Hatice (r.anha) Müslüman olduğu zaman peygamberimiz yanına gelen ikinci kızı Hz. Rukayyeye (r.anha) islamiyeti anlattı ve Müslüman olmasını istedi. O da Müslüman oldu.

Hz. Rukayye (r.anha) Müslüman olduğunda yedi yaşlarındaydı ve peygamberimizin amcası Abdüluzza'nın (Ebu Lehebin) oğullarından Utbe ile nişanlıydı.

Peygamberimizin diğer kızları Hz. Ümmü Külsüm (r.anha) altı, Hz. Fatıma (r.anha) ise henüz beş yaşındaydı. Yedi yaşına girince ikisi de Müslüman oldular.

Hz. Ümmü Külsüm (r.anha) Abdüluzza'nın (Ebu Lehebin) diğer oğlu Uteybe ile nişanlıydı. Gerek Hz. Rukayye (r.anha) gerekse Hz. Ümmü Külsüm (r.anha) yaşları küçük olduğundan evlenme gerçekleşmemişti.

Ebu Lehebin oğlu Uteybe Hz. Rukayye'nin (r.anha) nişanını çok kötü bir şekilde atınca onun bu davranışı peygamberimizi çok üzmüştü.

Peygamberimizin üzüntüsünü fark eden Hz. Osman b. Affan (r.anh) dünürcüler göndererek Hz. Rukayye'yi kendisi için istetti. Hz. Rukayye (r.anha), Hz. Osman (r.anh) ile evlendiğinde henüz sekiz yaşındaydı.

Hz. Rukayye (r.anha) kocası Hz. Osman b. Affan (r.anh) ile birlikte birinci ve ikinci Habeş hicretine katıldı. Habeş ülkesinden Mekke'ye döndü. Oradan Medine'ye hicret ederek üç hicreti birleştirme şerefine erdi.

Bedir savaşına çıkıldığı sıralarda Hz. Rukayye (r.anha) çok hasta idi. Bu nedenle kocası Hz. Osman (r.anh) Bedir savaşına katılamadı. Bedir dönüşünden kısa bir zaman sonrada vefat etti. Peygamberimiz tarafından cenaze namazı kılınarak Baki kabristanına defnedildi.

Allah (c.c.) ondan razı olsun.



Konu tersinim tarafından (13.05.12 Saat 09:00 ) değiştirilmiştir.
tersinim isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
Alt 13.05.12, 09:02   #5 (permalink)
Yeni Tayfa
 
tersinim - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik Tarihi: Apr 2011
Mesaj Sayısı: 82
Konu Sayısı: 42
Rep Gücü: 10
Rep Puanı: 10
Rep Derecesi : tersinim 0-250000
Standart Cevap: İlk Müslümanlar (Hicrete Kadar)




[Sadece Kayıtlı Kullanıcılar Linkleri Görebilir.Kayıt Olmak İçin Tıklayınız...]


003-Hz. Ali b. Ebu Talip (k.v)

Müslüman olan üçüncü kişi Hz. Ali’dir (k.v.).

Hz. Ali (k.v.) peygamberimizin amcası Ebu Talib’in en küçük oğludur. Annesi Ebu Talib’in amcasının kızı olan Fatıma bint-i Esed’tir. (r.anha)

Fatıma bint-i Esed (r.anha) Haşimî kadınları içinde hem Haşimî erkek sülbünden erkek çocuk doğuran, hem de halife anası olanların ilkidir. Hz. Ali (k.v.) soy olarak peygamberimize en yakın olandır.

Yüce Allah (c.c.) Hz. Ali’ye (k.v.) olan nimetlerinden ve onun hakkında dilediği iyiliklerden birisi de Kureyşîlerin kıtlığa ve açlığa uğrayıp peygamberimizin Hz. Ali’yi (k.v.) bakmak üzere küçük yaşlarda yanına alıp büyütmesidir.

O peygamberimizin terbiyesi altında büyümüştür.

Hz. Ali (k.v.), Hz. Hatice’den (r.anha) sonra peygamberimize inanan, onunla birlikte namaz kılan, yüce Allah’tan (c.c.) gelenleri tasdik eden ilk mümin ve Müslüman’dır.

Bu konuda Hz. Ali (k.v.):

“-Resulallah aleyhisselam Pazartesi günü peygamber gönderildi. Bende Salı günü Müslüman oldum. Ben, Resulallah aleyhisselam ile ilk namaz kılan adamım” demiştir.

Hz. Ali (k.v.) Müslüman olduğunda on yaşındaydı.

Peygamberimizle Hz. Hatice’yi (r.anha) namaz kılarlarken görünce:

-Ya Muhammed! Şu yaptığınız nedir? Diye sordu.

Peygamberimizde:

-Ya Ali! Bu Allah’ın kendisi için seçtiği peygamberlerini onunla göndermiş olduğu dinidir. Ben seni bir ve tek olan Allah’a imana ve Ona ibadet etmeye, ne yarar nede zarar veremeyecek olan Lat, Uzza ve diğer putlara inkâra davet ediyorum buyurdu.

O’nun bu sözleri üzerine Hz. Ali (k.v.):

-Ya Muhammed! ben şu teklif ettiğin dini bu güne kadar hiç işitmedim. Ben babam Ebu Talib’e söyleyip ona danışmadıkça böyle bir iş yapmam dedi.

Peygamberimiz peygamberlik işinin henüz açıklanmasına uygun bulmuyordu. Bu nedenle:

-Ey Ali! Sana söylediğimi yaparsan yap. Yapmayacak, Müslüman olmayacaksan teklif ettiğim şu işi gizli tut, açığa vurma. Onun açığa vurulma zamanı henüz gelmemiştir dedi.

Hz. Ali (k.v.) o gece bekledi. Yüce Allah (c.c.) kalbine islam sevgisini düşürdü. Sabah olunca peygamberimizin yanına giderek:

-Ya Muhammed! Senin dün bana söylediğin şey ne idi? Sen bana onu bir kez daha anlat dedi.

Peygamberimizde:

-Ey Ali! Sen Lâ ilâhe illallâhü vahdehû la şerîke leh diyerek kendisinden başka ilah bulunmayan, bir olan, şeriki ortağı bulunmayan Allah’a şahadet edecek, Lat’a, Uzza’ya ve diğer putlara ret ve inkâr edecek, Allah’a (c.c.) denk tutulan her çeşit putlardan uzak duracaksın. işte benim getirdiğim din budur buyurdu.

Hz. Ali (k.v.) artık tereddüt etmedi. Hemen peygamberimizin buyruğunu yerine getirerek Müslüman oldu. Fakat Müslümanlığını babası Ebu Talib’ten çekinerek açığa vurmadı, bir müddet gizli tuttu ve peygamberimizin yanından hiç ayrılmadı.

Peygamberimiz Hz. Ali’nin (k.v.) okuma yazma öğrenmesini sağlamıştı.

Araplar arasında okuma yazma bilenler pek az olduğu halde Hz. Ali okuma yazma bilirdi.

Gerek Hz. Ali (k.v.) gerekse Zeyd b. Harise (r.anh) peygamberimizin yanından hiç ayrılmazlardı.

Dağların, tepelerin, ağaçların arasından geçip giderlerken karşılarına çıkan hiç bir dağ, hiç bir tepe, hiç bir ağaç yoktu ki peygamberimize:

-Esselâmü Aleyke ya Resulallah = Selam olsun sana ey Allah’ın resulü diyerek selam vermesin.

Peygamberimiz kuşluk vaktinde Kâbe’ye gider, orada kuşluk namazı kılardı.

ilk dönemlerde Kureyş müşrikleri bu namazdan pek hoşnutsuzluk göstermezler, tedirgin olmazlardı. Onun kıldığı namazı Kâbe’ye yapılmış bir tazim hareketi zannederlerdi.

Bundan sonra başka günlerde peygamberimiz namaz kılacağı zaman Hz. Ali (k.v.) ve Zeyd b. Harise (r.anh) o namaz kılarken oturup gözcülük yaparlardı.

Peygamberimiz namaz vakti gelince Mekke vadilerinden bir vadiye doğru çıkar gider, Hz. Ali (k.v.) ve Zeyd b. Harise (r.anh) müşrik kişilerden gizli olarak peygamberimizle birlikte giderler, namazlarını oralarda kılarlar, akşamleyin dönerlerdi.

Allah’ın (c.c.) dilediği bir zamana kadar böyle devam edildi. Fakat onların bu durumları bazı kişilerin dikkatlerini çekmişti.

Bir gün Hz. Ali’nin (k.v.) annesi Fatıma bint-i Esed (r.anha) kocası Ebu Talib’e:

-Ali’nin Muhammed’in yanına devam ettiğini ondan hiç ayrılmadığını görüyorum. Senin başına Muhammed tarafından oğlun hakkında güç yetiştiremeyeceğin bir iş gelmesinden korkuyorum dedi.

Ebu Talib nice zamandır oğlu Ali’yi (k.v.) görmemişti. Onu merak edip durmaktaydı. Hanımına dönerek:

-Demek oğlum bana bunun için mi görünmüyor? Diye sordu. Sonra peygamberimizle Hz. Ali’nin (k.v.) ardına düştü. Onları gizlice takip etti. Onları Batn-ı Nahle’de Ebu Dübb vadisinin ıssız bir yerinde namaz kılarlarken buldu.

Peygamberimize:

-Ey Kardeşimin Oğlu! Edindiğini gördüğüm şu din ne dinidir? Ben bu dini ne, gördüm ne de duydum. Sen bana bunu anlat dedi.

Peygamberimiz:

-Ey amca! Bu Allah’ın (c.c.) dinidir.

Allah’ın (c.c.) meleklerinin dinidir.

Allah’ın (c.c.) peygamberlerinin dinidir.

Babamız ibrahim’in (a.s.) yitirilmiş dinidir ki Allah (c.c.) beni peygamber olarak bulunla bütün kullarına gönderdi.

Ey amca!

Öğütleyeceğim, doğru yola kılavuzlayacağım kimselerden buna en çok layık olan sensin. Bu yoldaki davetim kabul etmeye ve bu hususta bana yardımcı olmaya da sen herkesten daha layıksın.

Ey amca!

Sen her şeyi yaratıp kuşatan Allah’ın (c.c.) birliğine inan. Putlara taparak ona eş ve şerik koşma. Sen Lât’ı da Uzza’yı da diğer putları da terk et. Getirdiğim şu dine gir de kurtuluşa erenlerden ol buyurup amcasını islamiyet’e, tevhide, Allah’ın (c.c.) birliğine inanmaya ve putları tapmaktan vazgeçmeye davet etti.

Ebu Talib biraz düşündükten sonra:

-Ey Kardeşimin Oğlu! Vallahi yaptığınız ya da söyledikleriniz şeylerde benim için bir sakınca yoktur. Fakat siz benim oturağımı hiç bir zaman havaya kaldıramazsınız. Ben istesem bile atalarımın dininden ve ona olan bağlılıktan ayrılmaya güç yetiremem. Fakat sen gönderildiğin şey üzerinde dur.

Vallahi ben sağ oldukça yapmak istediğini tamamlayıncaya kadar sana hoşlanmayacağın bir şey erişmeyecektir dedi. Hz. Ali’ye (k.v.) de onun hoşlanmayacağı bir şey söylemedi.

Ona sadece:

-Ey oğulcuğum! Üzerinde bulunduğun bu din nedir? Diye sordu.

Hz. Ali (k.v) de:

-Babacığım! Ben Allah’a, Allah’ın resulüne iman ve Onun Allah tarafından getirdiklerini de tasdik ettim. Ben onunla birlikte namaz kıldım ve kendisine tabi oldum dedi.

Bunun üzerine Ebu Talib:

-Ey oğulcuğum! Şüphesiz ki Amcanın Oğlu seni ancak iyiliklere ve güzelliklere davet eder. Ondan gelenler senin için ancak hayırdır. O seni kötü yola kılavuzlamaz. Amcanın Oğlunun girmiş olduğu ve seni davet ettiği yola seninde isteyerek girmen ve ona yardım etmen yaraşırdır dedi.

Ebu Talib’in bu sözleri peygamberimizi çok sevindirdi.

Ebu Talib Hz. Ali (k.v.) ile peygamberimizi namaz kılar bir halde bırakıp evine geri döndü.

O dönünce hanımı Fatıma hatun:

-Ey Ebu Talib! Amcamın oğlu! Ben seni oğlunu arayıp bulmak üzere gider gördüm ama şimdi yalnız gelmektesin. Oğlun nerede? Diye sordu.

Ebu Talib onun bu sorusuna:

-Sen onu ne yapacaksın? Diye soruyu soruyla yanıtladı.

Fatıma hatun:

-Ey amcamın oğlu! Kadın kölem oğlunu Ecyad’ta namaz kılarken görmüş bulunmaktadır. O görülmemiş, bilinmeyen bir din üzerindedir. Sen oğlunun dinini değişmiş bulmayı uygun görür müsün? Diye çıkıştı.

Ebu Talib:

-Ey kadın! Sus! Sen bu işte oğlunu kendi haline bırak. O Amcasının Oğlunun yolu ve izi üzerindedir. Amcasının Oğluna arka ve yardımcı olmak elbet herkesten çok ona düşer.

Vallahi eğer nefsimi Abdulmuttalib’in dinini bırakmak hususunda bana boyun eğmiş bulsaydım, eğer Kureyş kadınlarının beni kınamalarından korkmasaydım bende muhakkak Muhammed’e tabi olurdum. Çünkü O hâlimdir, emîndir ve tahirdir. O her kime kılavuz olduysa muhakkak ki hayırlara götürür dedi.

Peygamberimiz yanında Hz. Hatice (r.anha) ve Hz. Ali (k.v.) olduğu halde bazen Kâbe’nin yanına gelirler, Onu karşılarına alıp bu şekilde namaz kılarlardı. Müşrikler ilk dönemlerde onların bu namazlarına ses çıkarmazlardı.

Bu konuda Afif’el Kindî der ki:

-Ben ticaret adamı idim. Peygamberimizin amcası Abbas b. Abdülmuttalib’te ticaret adamı idi. Yemene geldiğinde misafirim olur, Yemen ıtırı satın alıp, hac mevsiminde satardı. Kendisi yakın dostlarımdandı.

Cahiliye döneminde ticaret için Mekke’ye gelmiş, Abbas b. Abdülmuttalib’in evine inmiş, ona misafir olmuştum. Ondan aile halkım için Mekke elbisesi ve ıtır satın almak istiyordum. Ben Abbas’ın yanında oturuyordum. Güneş gökte iyice yükselmiş olduğu halde Kâbe’ye bakıp duruyordum.

O sırada olgunluk çağına girmiş genç bir adam Kâbe’nin yanına vardı. Başını göğe kaldırıp baktı, sonrada ayakta olduğu halde Kâbe’ye yöneldi. Sonra br çocuk gelip onun sağına durdu.

Çok geçmeden bir kadın gelip onların arkalarına durdu. Sonra genç adam eğilip rükûya vardı, onlarda eğilip rükûya vardılar. Genç adam başını kaldırıp rükûdan doğruldu. Kadın ve çocukta başlarını kaldırıp doğruldular. Ardından olgun genç secdeye gitti. Çocukta kadında secdeye gittiler. Onları ve yaptıklarını görünce yanımda bulunan Abbas’a:

-Ey Abbas! Ben şurada büyük bir iş ve şaşılacak bir olay görüyorum dedim.

Abbas’ta sözlerimi onaylayıp:

-Evet! Dediğin gibi bu büyük bir iştir. Sonra ardından bana:

-Ey Afif’el Kindî! Şu gördüğün olgun genç kimdir biliyor musun? Diye sordu.

Ben de Ona:

-Hayır! bilmiyorum dedim.

Abbas:

-Şu gördüğün olgun genç Muhammed b. Abdullah b. Abdülmuttalib’tir. O Kardeşimin Oğludur deyip ardından:

-Şu yanında bulunan çocuk kimdir biliyor musun diye sordu.

Bende:

-Bilmiyorum dedim.

Abbas (r.a):

-Şu yanındaki çocuk kardeşimin oğlu Ali b. Ebu Talib’tir. Onların ardındaki kadında Hatice bint-i Hüveylid’dir ki Kardeşimin Oğlunun zevcesidir.

Kardeşimin Oğlu bize senin şu gördüğün ve onlarında salik bulundukları bu dini kendisine göklerin ve yerin Rabbi olan Allah’ın emrettiğini söylemektedir. Vallahi ben bütün yeryüzünde bu dinde şu üçünden başka bir kimse bulunduğunu bilmiyorum dedi.

Ve yanlarına gidip dördüncünün dördüncüsü, ikinci erkek mümin olmayı, Resulallah’a o zaman tabi olmuş, Allah’a o zaman iman etmiş olmayı ne kadar çok isterdim

Hz Ali (k.v.) ashab-ı kiramın en cesur, en yüreklilerinden birisi idi. Peygamberimiz bu konuda:

-O düşmandan yüz çevirmez. O düşmana sırtını dönmez. O Allah’ı ve Allah’ın Resulünü sever, Allah ve Allah’ın Resulü de onu sever. Ali’yi münafık olanlar sevmez. Mümin olanlar ondan nefret etmez buyurmuştur.

Onun için:

-Allah’ım! Ona dost olana dost, düşman olana düşman ol diyerek dua etmiştir.

Peygamberimiz Onu en küçük kızı Hz. Fatıma (r.anha) ile evlendirip kendine damat yaptı.

Hz. Ali (k.v.) yanına geldiğinde:

“-Ey Ali! Sen benim damadım ve torunlarımın babasısın.”

“-Sen bendensin, bende sendenim.”

“-Sen benim dünyada ve ahrette kardeşimsin.”

“-Ey Ali! Bana göre sen Musa’ya göre Harun gibi olmaya razı değil misin? Şu farkla ki Benden sonra peygamber yoktur.”

“-Ben kimin mevlası isem Ali de onun mevlasıdır.”

“-O benden sonra her müminin velisidir” buyurmuştur.

Burada mevla kelimesinin efendi anlamına geldiğini hatırlatalım.

Peygamberimiz Mekke’den Medine’ye hicret buyuracakları zaman müşrikler Onu öldürmek için evini kuşattıkları sırada Hz. Ali (k.v.) peygamberimizin döşeğine girip yatmaktan çekinmedi.

Sabaha kadar müşrikleri oyaladı, peygamberimiz ile yoldaşının Sevr dağına ulaşıp gizlenmelerini sağladı. Müşrikler Onu peygamberimiz sandılar.

Hz. Aişe (r.anha) validemize göre Hz. Ali (k.v.) ile hanımı Fatıma bint-i Resulallah (r.anha) peygamberimizin en çok sevdiği kişiler idi.

Peygamberimiz bir gün onları ve torunlarını ridasının altına alarak:

-Allah’ım! Bunlar benim ehl-i beytim, ev halkımdır. Onlardan günah kirlerini gider, tertemiz yap diyerek dua etti.

Peygamberimiz Hz. Ali (k.v.) ile evlendirirken kızı Hz. Fatıma’ya (r.anha):

-Sen ümmetimin en evvel Müslüman olanı, en çok bilgilisi ve en akıllı ve uslusu ile evlendirmeme razı değil misin diye buyurduğu gibi yine Hz. Ali (k.v.) hakkında:

-Ben ilmin şehriyim, Ali onun kapısıdır. ilim edinmek isteyen Onun kapısına gelsin buyurdu.

Gerçekten de Hz. Ali (k.v.) çok büyük bir ilim sahibiydi.

Onun karnı hikmet ve ilim ile dolu idi. Kendisi Kuran hafızıydı.

Ona ilmin onda dokuzu verilmişti de kalan onda birine de bütün insanlarla birlikte ortaktı.

Hz. Ali (k.v.) bu konuda:

-Ey insanlar! Bana sorunuz. Vallahi bana soracağınız her şey hakkında size bilgi vereceğim.

Bana Kitabullahtan sorunuz. Vallahi ben inen her ayetin nerede indiğini neye ve kime dair olduğunu bilirim. Bende her ayetin gecede mi gündüzde mi dağda mı düzde mi nazil olduğunu bilirim demiştir.

Hz. Ömer (r.anh) Hz. Ali (k.v.) hakkında:

-Bizim en büyük kadımız Ali’dir. Ebulhasanın bulunmadığı bir mecliste karışık dolaşık meselelerle karşılaşmaktan Allah’a sığınırım derdi.

Muaviye b. Ebu Süfyan (r.anh) içinden çıkmakta güçlük çektiği karmaşık meseleleri Hz. Ali’ye (k.v.) yazarak sorardı. Şehit edildiğini duyunca:

-Fıkıh ve ilim Ebu Talib’in Oğlunun ölümüyle gitti demekten kendini alamamıştı.

Hz. Ali’yi (k.v.) yakından tanıyan ashaba göre o:

Açık ve kesin sözlüydü. Lafı eveleyip gevelemezdi.

Adaletle hükmeder, ne olursa olsun adaletten sapmazdı.

Her yanından ilim ve hikmet fışkırırdı. Çok geniş ilim sahibiydi.

Dünyadan ve dünya ziynetlerinden kaçınır, onlara iltifat etmezdi.

Geceye ve gecenin sessizliğiyle baş başa kalmayı çok severdi. Sessizliğe ve yalnızlığa aşık ve alışıktı.

Son derece ibret alıcı, uzun, uzun düşünücü idi. Adaletle ilgili konularda karar verirken acele etmezdi.

Elbisenin kendine kısa geleninden, yemeğin katı olanından hoşlanırdı.

Arkadaşlarının yanında bulunduğunda ayrıcalık istemezdi. Onun aralarında bulunuşu her hangi bir arkadaşı gibi idi.

Kendisine bir şey sorulduğunda hemen cevap verir, bildirilmesini istenilen şeyi hemen bildirirdi.

Din adamlarına karşı son derece saygılıydı. Yoksul ve zayıflara yakınlık ve ilgi gösterirdi.

Güçlü olan bâtıl işinde ondan yüz bulmayı umamaz, zayıf olanda onun adaletinden umutsuzluğa düşmezdi.

Yalnız kaldığında sakalını eline alır, boynunu büküp uzun, uzun düşünür; duygulanıp için, için ağlar:

-Ey dünya! Aldatacaksan sen benden başkasını aldat. Benimle oyalanma. Benden başkasını aldatmaya bak.

Benim sana aldanmam ne kadar uzak, ne kadar uzak.

Ey dünya! Ben seni dönülmeyecek bir şekilde üç tâlakla boşadım.

Bitmez görünürsün ama her yaratık gibi sende fanisin. Gerçekte ömrün kısa, değerin azdır.

Ahret yolu ise çok uzundur.

Ahret yolunun ıssızlığından, uzunluğundan, azığının azlığından ahh, ahh deyip dizlerimizi dövmekten başka elimizden ne gelir derdi.

Onun şehit edildiğini duyan bir şair sahabi:

-Onun ölümü bana gözlerinin önünde biricik oğlunu boğazlanırken gören bir babanın acısını verdi demekten kendini alamamıştı.

Hz. Ali (k.v.) peygamberimizden kendilerinden razı olarak ayrıldığı altı, sağlıklarında cennetle müjdelediği on sahabiden birisiydi.

Hz. Ali (k.v.) üç hasletle diğer ashaptan ayrılmıştı. Bu üç hasletle diğer ashaptan üstündü.

1-Resulallah Hz. Ali’yi (k.v.) kızı Hz. Fatıma (r.anha) ile evlendirmiş O da Ona çocuk doğurmuştur. Peygamberimizin nesli kız evlat yoluyla devam etmiştir.

2-Peygamberimiz mescidine açılan kapıların hepsini kapattırmış, yalnız Onun kapısını kapattırmamıştır.

3-Hayber savaşında ashaptan pek çok kişi istediği halde bayrağı Ona vermiştir.

Hz. Ali (k.v.) çok oruç tutar çok namaz kılardı.

Kendini tamamen ibadete vermek için ashaptan bazı arkadaşları ile beraber, hadım olmaya karar vermişse de peygamberimiz tarafından engel olunmuştur. Peygamberimiz bu konuda:

-Ey Ali! Ben sana iyi bir örnek değil miyim? Ben hem yemek yer hemde oruç tutarım. Kadınlarla birlikte olurum. Kendini hadım eden bizden değildir buyurmuştu.

Hz. Ali (k.v.) hicretin otuz beşinci yılında Hz. Osman’dan (r.anh) sonra halife oldu.

Hicretin kırkıncı yılının ramazanında sabah namazına giderken Abdurrahman b. Mülcem tarafından başına vurulup alnına kadar işleyen bir kılıç darbesiyle ağır yaralanmış, iki gece sonra şehit olmuştur.

Peygamberimiz sağlığında onun bu şekilde şehit edileceğini haber vermişti.

Hz. Ali (k.v.) şehit edildiğinde Resulallah ile Hz. Ebu Bekir (r.anh) gibi altmış üç yaşındaydı.

Cenaze namazını oğlu Hz. Hasan (r.anh) kıldırdı ve Kûfe mezarlığına defnedildi.

Hz. Ali (k.v.) kısaya yakın orta boylu, siyah ve büyük gözlü, güzel yüzlü idi. Yüzü ayın on dördü gibi parlak ve güzeldi.

Büyük ve geniş karınlıydı.

Geniş omuzlu; elleri, kolları pazıları çok kuvvetliydi.

Boynu gümüş ibrik gibi uzun ve düz, başının üstü saçsızdı.

Omuz başları dik ve yüksekti.

Savaşa silkelene, silkelene gider, giderken düşmanlarına korku, dostlarına güven ve kıvanç verirdi. Savaşırken yürekli, güçlü ve sebatkâr idi. Hiç bir güçlük Onu geri döndürmezdi. Bu yüzden savaşta kiminle karşılaşsa muhakkak ona üstün gelirdi.

Esmer tenli; sık, uzun ve enli sakallıydı. Sakalları bütün göğsünü doldururdu.

Saçları ve sakalları bembeyazdı. Uzayan saçlarını ortadan ikiye ayırıp, yanlarına salardı.

Siyah sarık sarar, sarığının bir ucunu arkasına bırakırdı. Halife olduğu zamanlarda bile üç dirhemlik gömlek giyer, kölelerine, hizmetçilerine giydiklerinden giydirir, yediklerinden yedirirdi. Son derece alçak gönüllü idi.

Allah (c.c.) ondan razı olsun.



Konu tersinim tarafından (13.05.12 Saat 09:05 ) değiştirilmiştir.
tersinim isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
Alt 07.06.12, 21:56   #6 (permalink)
Yeni Tayfa
 
tersinim - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik Tarihi: Apr 2011
Mesaj Sayısı: 82
Konu Sayısı: 42
Rep Gücü: 10
Rep Puanı: 10
Rep Derecesi : tersinim 0-250000
Standart Cevap: İlk Müslümanlar (Hicrete Kadar)




[Sadece Kayıtlı Kullanıcılar Linkleri Görebilir.Kayıt Olmak İçin Tıklayınız...]

004-Zeyd b.Harise (r.anh)

Zeyd b. Harise (r.anh) Avf b. Kinâne oğullarındandır. Annesi Benî Ma’n kadınlarından Sûda Bint-i Salebe b. Abd-i Âmir’dir.

Zeyd b. Harise’nin (r.anh) annesi Sûda yanında oğlu Zeyd olduğu halde kavmine ziyarete gitmişti.

O sırada Benî Kayn b. Cisr kabilesine ait bazı süvariler Benî Ma’n yurduna bir baskın verdiler ve Zeyd b. Harise’yi (r.anh) yakalayıp götürdüler.

Zeyd b. Harise (r.anh) Ûkaz panayırında köle olarak satışa çıkarıldı.

Henüz küçük yaşlarda Zeyd b. Harise’nin (r.anh) başına gelen bu felaketlerden hayırları murat eden yüce Allah (c.c.) karşısına Hz. Hatice’nin (r.anha) amcasının oğlu Hakim b. Hizam’ı çıkardı. Hakim b. Hizam Zeyd b. Harise’yi (r.anh) halası Hz. Hatice (r.anha) için dört yüz dirheme satın aldı.

Peygamberimiz Zeyd’i görünce:

-Eğer şu köle benim olsaydı muhakkak onu azat ederdim dedi.

Hz. Hatice (r.anha) Peygamberimizin Zeyd’i çok beğendiğini ve Onu almak için isteklendiğini görünce:

-Ey Muhammed! Haydi O senin olsun. Ben Onu Sana bağışladım diyerek Zeyd’i peygamberimize verdi, hediye etti.

Peygamberimiz Zeyd’i hemen azat ettikten sonra yanında kalıp kalmama konusundaki tercihi kendisine bıraktı fakat Zeyd ondan ayrılmadı.

Zeyd b. Harise (r.anh) o zaman henüz sekiz yaşında idi. Kısa boylu, kara yağız, yassı ve yayvan burunlu idi.

Zeyd’in babası Harise oğlunun Benî Kayn b. Cisr süvarileri tarafından kaçırıldığını duyunca son derece telaşlandı, tasalandı, ağlayıp sızlamaya, oğlunun ardından şiirler söylemeye başlamıştı.

Onu aramaya çıktı fakat bulamadı.

Zeyd’in kabilesinden bazı kişiler hac için Mekke’ye geldiklerinde Zeyd’i gördüler ve bulunduğu yeri babasına haber verdiler.

Babası Harise ve amcası Kâb, Zeyd’in peygamberimizin yanında bulunduğunu haber alınca yanlarına kurtulmalık akçesi alarak Mekke’ye geldiler ki bu, peygamberimize vahiy ve peygamberlik gelmeden önce idi.

Peygamberimizin yanına gelerek:

-Ey Muhammed! Biz yanında bulunan oğlumuz için gelmiş bulunuyoruz. Sen bize lütfet. Oğlumuzun kurtulmalık akçesi hakkında ihsanlı ve insaflı bulun. Sana onun kurtulmalık akçesini sunalım da kölelikten kurtaralım dediler.

Peygamberimiz onları tanıyamadı, kimi kastettiklerini anlayamadı. Bu nedenle onlara:

-Sözünü ettiğiniz kimdir? Diye sordu.

Onlarda:

-Ey Muhammed! O Zeyd b. Harise’dir ki şu anda o senin kölen durumundadır dediler.

Peygamberimiz bir an durakladıktan sonra:

-Ey kişiler! Şu söylediğiniz dışında başka bir çözüm yolu olamaz mı? Ben size şu söylediğinizden daha hayırlısını teklif etsem olmaz mı? Diye sordu.

Zeyd’in babası ve amcası bir ümitle sordular.

-Ey Muhammed! Şu söylediğimiz dışındaki çözüm yolu nedir? Sen bunu bize bildir dediler.

Peygamberimiz:

-Ben derim ki Zeyd’i yanımıza çağırıp dilediğini tercihte Onu serbest bırakalım. Eğer O sizi tercih ederse kurtulmalık akçesiz olarak sizindir. Eğer O Beni tercih ederse Vallahi Ben Beni tercih edene hiç kimseye tercih etmem buyurdu.

Zeyd’in babası ve amcası peygamberimizin bu teklifini çok sevindiler. Zeyd’in kendilerini tercih edeceğinden hiç şüphe etmiyorlardı.

Peygamberimiz hemen Zeyd’i yanına çağırdı. Geldiğinde Ona yanındaki kişileri göstererek:

-Ey Zeyd! Sen şu kişileri tanır mısın? Diye sordu.

Zeyd’te:

-Evet tanırım. Şu babam, şu da amcamdır dedi.

Peygamberimiz:

-Ey Zeyd! Sen Benim kim olduğumu öğrendin. Seni nasıl koruduğumu, üzerine nasıl titrediğimi gördün. Şu kişiler ise Seni almak için gelmişlerdir. Ben Seni iki taraftan birini tercih etmede serbest bıraktım. istersen Beni tercih et, yanımda kal. istersen onları tercih et baban ve amcanla beraber git buyurdu.

Zeyd hiç tereddüt etmeden:

-Ey Muhammed! Yemin ederim ki ben Sana hiç kimseye tercih etmem. Sen bana anne ve baba makamındasın. Ben ancak senin yanında kalacağım dedi ve ailesini reddetti.

Zeyd’in babası ve amcası onun bu sözleriyle şaşkına döndüler. Şaşkınlıkları geçince kızgınlıkla:

-Ey Zeyd! Yazıklar olsun sana. Demek sen köleliği hürriyete; baban, amcan ve ev halkın yerine bir yabancıyı tercih ediyorsun ha! Diye bağırdılar.

Zeyd:

-Evet! Ben bu Zat’tan öyle şeyler gördüm ki Ona hiç bir zaman hiç kimseyi tercih etmem. Ben ondan hiçbir zaman ayrılmayacağım dedi.

Peygamberimiz Zeyd’in bu bağlılığını görünce elinden tutup Kâbe mescidindeki Hıcr mevkiine götürdü.

Hıcr mevkii Mekke ileri gelenlerinin oturdukları; konuşup, eğleştikleri bir yerdi.

Peygamberimiz Zeyd’in elinden tutarak yüksekçe bir yere çıktıktan sonra:

-Ey hazır olan kişiler! Şahit olunuz ki Zeyd bundan sonra benim oğlumdur. Ben ona varisim oda bana varis olacaktır dedi ve Zeyd’i evlatlık aldı.

Zeyd’in babası ve amcası bunu görünce gönülleri rahatlaştı, dönüp yurtlarına gittiler.

Cahiliye çağında bir kimse birini oğul edindi mi halk o oğulluğu oğul edinene nispet eder, onun adı ile çağırır, oğulluk onun mirasına ortak olurdu.

O günden sonra Zeyd b. Harise (r.anh) Zeyd b. Muhammed olarak anılmaya başladı. Ahzap suresinin 5 ve 40 sureleri nazil olup yüce Allah (c.c.):

“-Oğullukları babalarının ismi ile çağırınız. Bunu yapmak Allah katında hakkaniyete daha uygundur.”…

“-Muhammed adamlarınızdan hiç birinin babası değildir. Fakat O Allah’ın resulü ve peygamberlerinin sonuncusudur” buyuruncaya kadar devam etti.

Bu ayetler nazil olduktan sonra Zeyd yine eskisi gibi Zeyd b. Harise (r.anh) olarak anılmaya başlandı.

Peygamberimize peygamberlik verildiği zaman Hz. Ali b. Ebu talib (k.v.) ile Zeyd b. Harise (r.anh) Onun bakım ve koruması altındaydılar.

Peygamberimiz Hz. Ali (k.v.) Müslüman olduktan sonra Zeyd’i yanına çağırarak:

-Ey Zeyd! Ben seni oğulluk olarak almış, adımı adın olarak vermiş bulunmaktayım. Ben sana varisim, sende bana varissin. Rabbim bana peygamberi yaptı ve yakınlarımı uyarmamı emretti. Bana emredileni bende sana emretmekteyim. Sen iman et dedi.

Zeyd hemen Kelime-i Şahadet getirerek Müslüman oldu ve namaz kıldı ve peygamberimizden hiç ayrılmadı. Zeyd Müslüman olduğunda on yaşındaydı.

Peygamberimiz onun hakkında:

-Ey Zeyd! Sen bizim kardeşimiz ve azatlımızsın. Sen bana kavminin en sevimli gelenisin buyurarak iltifat ederdi.

Zeyd b. Harise (r.anh) hayatı boyunca peygamberimizin yanından hiç ayrılmadı. Bütün savaşlarda onun yanındaydı.

Peygamberimiz onu önce halasının kızı olan Zeyneb bint-i Cahş ile evlendirdi.

Ahzab suresinin 5 ve 40 ayetleri nazil olduktan sonra Zeyd b. Harise (r.a) hanımı olan Zeyneb bint-i Cahş’ı (r.anha) boşadı.

Zeyd o zaman kadar peygamberimizin oğlu olarak tanınmakta onun ismiyle anılmaktaydı.

Bu yanlış imajı düzeltmek için Cenab-ı Hak boşadığı eşi Zeyneb bint-i Cahş’ı peygamberimize nikâhladı.

Böylece Zeyneb bint-i Cahş (r.anha) müminlerin annelerinden birisi oldu.

Bu nikâhta Allah-ı Tealanın (c.c.) bir hikmeti gizlidir. Geçerli olan Arap gelenek ve göreneklerine göre bir baba boşamış olsa da oğlunun hanımıyla evlenemezdi.

Cenab-ı Hak (c.c.) bu nikâhla Zeyd b. Harise’nin (r.anh) peygamberimizin gerçek oğlu olmadığını göstermeyi murat etti.

Aksi halde peygamberimizin vefatından sonra pek çok karışıklıklara, fitnelere neden olabilirdi.

Zeyd b. Harise (r.a) hayatı boyunca islam’a hizmet için canla başla çalışan gerçek bir islam kahramanıdır. Bütün savaşlarda peygamberimizin yanında savaştı. Bütün güçlükleri, zorlukları seve, seve göğüs gerdi.

Peygamberimiz onu Mute savaşında islam ordusunun komutanı yapmıştı. Zeyd b. Harise burada kahramanca savaştı ve şehit oldu.

Allah (c.c.) ondan razı olsun.



__________________


tersinim isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
Alt 12.06.12, 08:34   #7 (permalink)
Acemi Tayfa
 
onurluca - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
 
Üyelik Tarihi: May 2012
Mesaj Sayısı: 631
Konu Sayısı: 402
Rep Gücü: 184130
Rep Puanı: 18412152
Rep Derecesi : onurluca 0-10000000onurluca 0-10000000onurluca 0-10000000onurluca 0-10000000onurluca 0-10000000onurluca 0-10000000onurluca 0-10000000onurluca 0-10000000onurluca 0-10000000onurluca 0-10000000onurluca 0-10000000
Ruh Hali:

Standart Cevap: İlk Müslümanlar (Hicrete Kadar)




Alıntı:
tersinim Nickli Üyeden Alıntı Mesajı göster

En büyük kızı Hz. Zeynep (r.anha) henüz on yaşında olduğu halde Ebul As ile evlendirilmişti. Bu yüzden evde değildi.

Allah (c.c.) ondan razı olsun.

Alıntı:
tersinim Nickli Üyeden Alıntı Mesajı göster


Hz. Rukayye (r.anha) Müslüman olduğunda yedi yaşlarındaydı ve peygamberimizin amcası Abdüluzza'nın (Ebu Lehebin) oğullarından Utbe ile nişanlıydı.


Hz. Ümmü Külsüm (r.anha) Abdüluzza'nın (Ebu Lehebin) diğer oğlu Uteybe ile nişanlıydı. Gerek Hz. Rukayye (r.anha) gerekse Hz. Ümmü Külsüm (r.anha) yaşları küçük olduğundan evlenme gerçekleşmemişti.

Ebu Lehebin oğlu Uteybe Hz. Rukayye'nin (r.anha) nişanını çok kötü bir şekilde atınca onun bu davranışı peygamberimizi çok üzmüştü.

Peygamberimizin üzüntüsünü fark eden Hz. Osman b. Affan (r.anh) dünürcüler göndererek Hz. Rukayye'yi kendisi için istetti. Hz. Rukayye (r.anha), Hz. Osman (r.anh) ile evlendiğinde henüz sekiz yaşındaydı.

Yazdıklarınız Peygamberimizin, Hz Aişe ile küçük yaşta evlendiğini söyleyenleri doğrular şekilde, ya siz yanlış bilgi veriyorsunuz veya küçük yaşta kızları evlendirmişler.


onurluca isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla
Cevapla


Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir)
 
Seçenekler
Stil

Yetkileriniz
Konu Acma Yetkiniz Yok
Cevap Yazma Yetkiniz Yok
Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok

BB code is Açık
Smileler Açık
[IMG] Kodları Açık
HTML-Kodu Kapalı
Trackbacks are Açık
Pingbacks are Açık
Refbacks are Açık


Benzer Konular
Konu Konuyu Başlatan Forum Cevaplar Son Mesaj
'Müslümanlar eleştiriye katlanamıyor' Architect Dünya Gündemi 0 17.03.11 15:04
İlk Müslümanlar ve Mâruz Kaldıkları İşkenceler yamur34 Dualar, Ayetler ve Dini Sohbetler 2 20.08.10 02:00
Müslümanlar'dan özür dilemeyecekler KuzenLiwe Dünya Gündemi 0 07.12.09 09:08
'Müslümanlar' bu sitede buluşuyor z0rr0 Bilim & Teknoloji Dünyası 0 01.01.08 22:04
Müslümânlar Câhil Değildir Canlar_Canı Dualar, Ayetler ve Dini Sohbetler 4 11.11.07 19:57


Tüm Zamanlar GMT +3 Olarak Ayarlanmış. Şuanki Zaman: 15:35.


Powered by vBulletin® Version 3.8.0
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.
Search Engine Optimization by vBSEO 3.6.0
User Alert System provided by Advanced User Tagging v3.0.6 (Lite) - vBulletin Mods & Addons Copyright © 2020 DragonByte Technologies Ltd.
ForumTayfa

Arşiv: 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 16 22 23 24 25 26 27 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 95 96 97 98 99 100 102 103 104 105 106 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 167 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 238 239 240 241 242 243 244 245 246 247 248 249 250 251 252 253 254 255 257 258 259 260 261 262 263 264 265 266 267 268 269 270 271


ForumTayfa - Link Değişimi
Telinka İletişim | Voip Ürünleri | Link Değişimine Katılın |

Sitemiz bir forum sitesi olduğundan dolayı, kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir. ForumTayfa Yöneticileri mesajları itina ile kontrol etse de, bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir. Yine de sitemizde yasalara aykırı unsurlar bulursanız [email protected] email adresine bildirebilirsiniz, şikayetiniz incelendikten sonra en kısa sürede gereken yapılacaktır.

Any member of our web site has the right of adding comments instantly without getting permisson due to the forum structure of our site basis. Althought, our site modarators check comments with care, all the responsibilities sourced from these comments directly belong to the members. If you still find any illegal content in our site ( A.buse, H.arassment, S.camming, H.acking, W.arez, C.rack, D.ivx, Mp.3 or any Illegal Activity ), please report us via [email protected] .Your reports will be evaluated as soon as the arrival of your e-mail.