beni doğururken şeytana mı öptürdün anne

__________________


Boşversene biz aşık olmayalım birbirimize. Konserlere gidelim. Maça gidip küfür edelim. Uçurtma uçuralım, kumsalda uzanıp deli gibi içelim. Gecede yıldızlara bakabiliriz. Bisikletle gezerken yagmur yagsın, sırıl sıklam olalım. Benimle kek yap. Balık tutalım, sonra tekrar denize atalım. Boşver aşık olmayalım biz. Aşk korkutucu. Beraber eğlenelim en iyisi, ama hep benimle uyu ..

SANA BİR ARA AKLIMDA KALANLARI ANLATIRIM

ne sular geçti böyle buzla buhar arası
ne kısa bir yazken o niçin hala bitmiyor
durmuş bir vakit bende sisli gece yarısı
çektirdiğin fotoğraf neden hiç konuşmuyor...

geç kaldık ve yanlışları güzeltemedik
erken varsak doğrular bakışı yakacaktı
çok sarhoştum yani hak ettim yaşamayı
evden kaçmıştım eve
tuza yara saçmıştım
bütün randevulara düzenli olarak geç kalmakta haklıydım
gök bana göre değildi yeri zaten hiç sorma
gök de kendine göreydi yerde zaten hiç durma
çıktım bir kapısını bulup yaşadıklarımdan
vardım ki seni sevdim
seni sevdim evler arasından bir evdin....

döndüm ve dönüşümle düştü aniden dekor
sen yükseldin elinde kara bir kalem vardı
say ki her yanım ihanet kadar yazdı
ve çeşitli organlar olarak
insanı yar eden vardı
var eden vardı aşkı
kelebek küllerinden bir şaraba yazarak...

okumak budur
yani yağmur bekleyen toprağın durmaksızın kuruması
sana çok şeyler anlatmak istemem
kendi sesime kavuşasım kadardı
senaryo gereği doğdum
çocuklarım oldu her an ölebilirler
bel bağladım kimyaya
kendimi siyah elbiseler içinde
buldum hiç durmadan bir kızıla bakarken
durdum binlerce sene kendime ki ağlarım
anam babam diyorum her an ölebilirler

ölsünler ne çıkar
en çok her boşluğu dolduran bir keder çıkar
allah kimseyi ölümden korumasın
ölüm olmasa bu rezil hayatın suyu çıkar
sen de gidip öldün ama kalıp öldürüyorsun
ben de kalıp ölüyorsam senin dirinledir bu
bu kadardır işte ne kadar dersek o kadar olan hayat
herkes ölür gider biz yaşayıp kalırız
öyle bir kalırız ki
kadraj dağılır
ve dünya birer diri olarak bizi kabul edemez
yaşamak budur
herkes giderken kalmak zorunda kalmakla beraber kalmak
kadar kahpe ve yalan
kadar başımızın üstünde yeri var

hayatımın rolünü oynadım başrolde sen de vardın
ne fırtınaydı ama o saçlarınla birlikte
ne güneşlere yandık var mıydı hiç hatırım
avluda oturmuştuk ellerin ellerimde
sana bir ara aklımda kalanları anlatırım...

Samet Karagöz...

zamansızca kaybettiklerime(koray ,ayşen,ahmet)

__________________

**Bazen Değil Bazan**

Bazan tanrı çocuk felcidir,

gelir ve görürsün.

bazan londra’da paslıyağmur

ve, yanlış düşen bir telefon numarası

-kapatmasını istemediğin.

bazan güneşin beraber yürüdüğü bir kadın,

-saçları sapsarı başak

ve yanmaktadır dudakları

arzunun gölgesi düşmüştür kavislerine baldırlarının.

ve işte bilirsin:

klozetin başına çökmüş, kusmaktasındır,

oradadır tanrı

bazan…

ağzındaki kalıntıları temizlerken lavaboda

sana bakmaktadır..

bazan: otobüste,

küçük Fransız şapkası, ve gamzeleriyle

kısacık gülümser sana

ve önüne eğer bakışlarını.

güneş, ölü etlere vuruyordur

ve tanrı oradadır.

viyolonsel tellerine gerilmiştir

muazzam sesler çıkaran.

ve bir fil katilinin rüyasıdır.

ıskartaya çıkartılmış belediye otobüslerinin

garajına düşmüştür yanlışlıkla yolun,

ve tarifsiz bir hüzne basarsın

ayaklarına bakarsın –sanki çamurmuşçasına

oradadır işte:

pas içinde, 1900eski bir Macar yapımı otobüsün

siyah direksiyonunda

gözleri tıpkı miles davis.

bazen gri-gümüş bir yağmurdamlasıdır

ve az sonra düşecektir,

beresinin boşluklarından salınmış

alev alev saçlarına

ve göğe bakmak isteyeceğin andır da o işte.

çoktan bırakıp gitmiştir seni kadın,

bir bira açıp oturmuşsundur mal gibi -kanepende

ve az önce oturduğu yere bakarsın

o, sıcak, ve hala tam olarak düzleşmemiş boşluğa

işte oradadır tanrı.

soğuk bir deniz üzerinde ağır ağır ilerlerken

sayfalarının arasına sıkışır göz gezdirdiğin kitabın.

karşındaki kel adamla gözgöze geldiğinde,

içten ve sıcak –ama kısa

gülümsersiniz ikinizde.

aklına nick cave geliverir

eşek meleği görmüştür.

ve polis kimliğini sorar birden bire

gözlerinin içine bakarsın bomboştur

ve siktir, işte oradadır tanrı.

cam buhu tutmuşken

göremediğin dışarısıdır o.

bazı insanların tırmanmak için yukarı,

ihtiyacı vardır bazı insanların sırtına-

gülümser ve izin verirsin buna,

“selam sana tanrı.”

işte, kedin üzerinde uyurken

ve ödenmemiş 12 faturanla sürüp giderken yaşam

gülümsediğinde şafağa,

ve yağan yağmura kaldırdığında başını:

“hey ahbap,” der: “selam”...

**Şenol erdoğan...

__________________

''Göl,Tüm Ölümleri Yıkıyordu Sanki Çevresindeki

Hasat vakti ekinlerin üzerinde geziniyordu ölüm

medeniyetlerin ölümü de vardı elbet

ki ben

bazı ölümlere dokundum bugün

modern zamanların cellatlarını düşündüm

ölüleri yok kuşlar geçti bir de aklımdan

kalabalığın içinde yürümekteydi ölüm

çini mürekkebinde ölümü gördüm

sağanaktı ölüm

ölümün listesi de var

ağlara takılmış balık ölümleri düştü aklıma

bir garın ölümü mesela

mor başlı varrak: ece ayhan’ın ölümü

ağaçların reenkarnasyonu

rant açısından doğanın katli

politik ölüm

işçi ölüm

sik kaldıran ölüm ve kalabalığı: ölüm olarak idam ve meydanları

zaman ve çürüme

elbette porno olarak ölüm

mevsimler ve getiri ölümleri

kürk olarak ölüm

ölümün arzulanması

ölüyü giyinme

sapkınlık olarak ölüm

İslam ritüellerinde ölüm

ölümün halleri: ünsüzlerin ölümü ünlülerin ölümü

sessizlerin ölümü

bir kitap adıdır ölüm

camdan bakmaktadır

yağmur yağmadadır

ölümüm kadın halleri de vardır

devlet halleri de

bir de elbet: su hali ölümün

bir tarafı eksik yürümektedir güneş

sabahtır

elleri üşümüştür

denize doğru bakmaktadır ölüm

sessizliktir kent meydanındaki

şehrin boşluklarına gizlenmiştir ölüm

ve bazan cansıkıntısı kılığındadır

sıcaktır!

insanlardan arınmış sokağı izlemek gibidir de

sıklıkla rastlaştığındır

bir keresinde eski bir Rum eviydi ölüm

yağmur suyu ızgaralarına sıkışmıştı görmüştü

köşeden bakıp gülümsedi ona bir defasında...

****ŞENOL ERDOĞAN...

__________________